Uit de praktijk
‘Hoe lang heeft u daar helemaal alleen gelegen?’
Sommige overlijdens blijven je als uitvaartverzorger langer bij dan andere.
Dit is zo’n verhaal.
Een oudere meneer werd thuis gevonden. Overleden. Helemaal alleen.
Niemand wist precies wanneer hij zijn laatste adem had uitgeblazen. De ongeopende post achter de voordeur deed vermoeden dat hij er al langere tijd lag.
Zijn echtgenote was jaren geleden overleden. Kinderen waren er niet. Ook andere familieleden waren er niet meer.
Hij woonde nog zelfstandig. In zijn eigen vertrouwde omgeving, waar hij waarschijnlijk jarenlang samen met zijn vrouw had geleefd.
Buiten ging het leven gewoon door.
Mensen deden hun boodschappen. De post werd bezorgd. Auto’s reden voorbij. De dagen werden weken.
En achter die voordeur lag een man die ooit een heel leven had gehad. Een leven vol herinneringen, liefde en ongetwijfeld ook verdriet.
Toen wij van RustZacht bij hem kwamen, leek het erop dat hij rustig was overleden. Misschien wel in zijn slaap.
Dat hopen we tenminste.
Maar wat ons bijzonder raakte, was wat we naast zijn bed aantroffen.
Een aantal papieren. Zorgvuldig bij elkaar gelegd.
Meneer had alles zelf opgeschreven.
Zijn laatste wensen.
Geen uitgebreide plechtigheid. Geen toespraken. Geen groot afscheid.
Gewoon een eenvoudige crematie.
En daarna wilde hij graag worden bijgezet in het graf van zijn overleden echtgenote.
Weer samen zijn met de vrouw met wie hij zijn leven had gedeeld.
Misschien had hij er rekening mee gehouden dat er niemand meer zou zijn om zijn uitvaart te regelen.
Misschien wilde hij niemand tot last zijn.
We zullen het nooit weten.
Maar één ding was duidelijk: deze meneer had zelf nagedacht over zijn laatste afscheid.
En die wensen verdienden het om gerespecteerd te worden.
Bij RustZacht vinden wij dat de waardigheid van een uitvaart nooit afhankelijk mag zijn van het aantal mensen dat aanwezig is.
Of er nu honderd mensen in de aula zitten, tien mensen of helemaal niemand.
Ieder mens verdient een waardig afscheid.
Dus hebben wij ervoor gezorgd dat zijn wensen werden uitgevoerd.
Met dezelfde aandacht, dezelfde zorg en hetzelfde respect als bij iedere andere uitvaart.
Geen volle aula. Geen bloemenzee.
Maar wel een laatste moment van aandacht.
Voor een man die ooit een echtgenoot was. Die liefhad, herinneringen maakte en een heel leven achter zich liet.
En uiteindelijk hebben we ervoor gezorgd dat hij weer bij zijn echtgenote terechtkwam.
Zoals hij dat zelf zo zorgvuldig had opgeschreven.
Soms is ons werk niet groots of zichtbaar.
Soms is er niemand om ons te bedanken.
Maar juist dan beseffen we hoe belangrijk ons werk kan zijn.
Want ook wanneer niemand meer naar je omkijkt, mag je erop vertrouwen dat iemand voor je zorgt.
Dat is waar RustZacht voor staat.
