RUSTZACHT.NLUitvaartverzorgingBel 085-400 11 2224/7 bereikbaar
zicht in een aula tijdens een uitvaart begeleid door 2 doventolken

Uit de praktijk

Tolk Nederlandse Gebarentaal bij de uitvaart

5 min lezen

Wanneer liefde geen geluid nodig heeft

Een bijzonder afscheid in de Marius Poelzaal van begraafplaats en crematorium Driehuis-Westerveld.

Soms zijn er van die uitvaarten die je als uitvaartverzorger nog lang bijblijven. Niet omdat ze groots of indrukwekkend zijn, maar omdat ze je laten zien hoe bijzonder menselijke verbondenheid kan zijn. Vandaag mocht ik zo’n uitvaart verzorgen.

We namen afscheid van een mevrouw die doof was. Ook haar echtgenoot, een aantal familieleden en verschillende vrienden waren doof. Een gezelschap waarin communicatie op een andere manier plaatsvindt dan voor velen van ons vanzelfsprekend is.

Horen was voor hen misschien niet mogelijk, maar voelen des te meer.

Een afscheid voor iedereen

Samen met de kinderen van meneer en mevrouw, die beiden horend zijn, hadden we een prachtig en liefdevol afscheid voorbereid. De plechtigheid vond plaats in de sfeervolle Marius Poelzaal van begraafplaats en crematorium Driehuis-Westerveld.

Tijdens de voorbereidingen konden de kinderen uitstekend helpen bij de communicatie met hun vader. Maar op de dag van de uitvaart zelf moest iedereen, en in het bijzonder haar echtgenoot, alles kunnen meekrijgen. Ieder gesproken woord, iedere herinnering, iedere boodschap en zelfs de betekenis van de muziek.

De familie had daarom zelf tolken Nederlandse Gebarentaal geregeld. Niet één, maar zelfs twee.

Ik kreeg de taak om de verdere communicatie met deze tolken op mij te nemen. Een taak die ik met alle liefde vervulde.

Een goede voorbereiding maakt het verschil

Enkele dagen voor de uitvaart stuurde ik de tolken het volledige draaiboek toe. Alle muziekstukken, de teksten van de sprekers, de gastsprekers en natuurlijk ook mijn eigen woorden als uitvaartleider.

Het gaf hen de gelegenheid om zich niet alleen voor te bereiden op de letterlijke inhoud, maar zich ook in te leven in het verhaal, de emoties en de betekenis achter de woorden.

Want hoe vertolk je een lied over liefde, gemis of afscheid? Hoe breng je de emotie van een muziekstuk over aan iemand die de melodie niet kan horen?

Dat vraagt om meer dan alleen kennis van gebarentaal. Het vraagt om inlevingsvermogen, vakmanschap en gevoel.

Vandaag heb ik met bewondering mogen aanschouwen hoe deze twee professionals dat deden.

Muziek die je niet hoeft te horen om haar te voelen

Terwijl de muziek door de prachtige Marius Poelzaal klonk, vertolkten de tolken de betekenis ervan met hun handen, hun gezichtsuitdrukkingen en hun lichaamstaal.

Ook tijdens de toespraken werd ieder woord zorgvuldig overgebracht. De mooie herinneringen, de liefdevolle anekdotes, het verdriet en de momenten waarop er misschien zelfs voorzichtig gelachen mocht worden.

Niemand hoefde iets te missen.

En juist dat raakte mij.

Want stel je eens voor dat je afscheid moet nemen van de liefde van je leven, dat er prachtige woorden over haar worden gesproken, maar dat je die woorden niet kunt horen.

Vandaag was dat anders.

Haar echtgenoot kon de woorden die voor zijn geliefde werden uitgesproken, volgen. Hij kon de betekenis van de gekozen muziek meekrijgen en samen met zijn familie en vrienden het afscheid beleven.

Hij was niet slechts aanwezig bij de uitvaart van zijn vrouw. Hij maakte er volledig deel van uit.

En dat is een wezenlijk verschil.

Een diepe buiging voor de tolken

Als uitvaartverzorger mag ik inmiddels al vele jaren bijzondere mensen ontmoeten. Vandaag waren dat onder anderen deze twee tolken.

Met zoveel rust, professionaliteit, respect en betrokkenheid hebben zij hun werk gedaan. Zonder zichzelf op de voorgrond te plaatsen, maar tegelijkertijd met een onmisbare rol tijdens deze plechtigheid.

Hun handen gaven woorden een andere vorm.

Hun gezichtsuitdrukkingen maakten emoties zichtbaar.

En hun aanwezigheid zorgde ervoor dat iedereen op gelijkwaardige wijze afscheid kon nemen.

Daarvoor maak ik een diepe buiging.

Een uitvaart moet voor iedereen toegankelijk zijn

Bij RustZacht Uitvaartverzorging geloven wij dat ieder afscheid uniek is. Geen mens is hetzelfde, geen familie is hetzelfde en dus zou ook geen enkele uitvaart hetzelfde moeten zijn.

Soms vraagt een afscheid om een andere voorbereiding, extra aandacht of bijzondere ondersteuning. Juist die aandacht maakt ons vak zo mooi.

Een uitvaart verzorgen betekent voor mij niet alleen dat alles organisatorisch klopt. Het betekent ook dat je oog hebt voor de mensen die achterblijven. Dat je begrijpt wat zij nodig hebben en ervoor zorgt dat niemand zich buitengesloten hoeft te voelen.

Vandaag werd mij opnieuw duidelijk dat communicatie zoveel meer is dan gesproken taal.

Een blik, een aanraking, een gebaar, een traan of een hand die wordt vastgehouden. Soms zeggen ze meer dan duizend woorden.

Ik ging vandaag naar huis met een warm gevoel en met groot respect voor deze bijzondere familie en de twee tolken die dit afscheid mede mogelijk hebben gemaakt.

Want liefde hoeft niet uitgesproken te worden om begrepen te worden.

En liefde hoeft niet gehoord te worden om gevoeld te worden.

Anne Wieb Wijnsma
Uitvaartverzorger bij RustZacht Uitvaartverzorging

Terug naar alle blogs

Lees ook